เป็นภาพประกอบเท่านั้น
มีหลายเรื่องในโลก ที่เป็นความตกต่ำ และความเสื่อมเสีย ที่ไม่สามารถยอมรับได้ ทั้งในทางศาสนา ทั้งในค่านิยมทางสังคมทั่วไป แต่สิ่งนี้ถูกใส่ใจน้อย หรือบางสังคมคิดว่า ไม่น่าจะมีเรื่องเหล่านี้ในสังคมตนเอง โดยเฉพาะสังคมมุสลิม
เราแน่ใจแล้วหรือว่า สังคมมุสลิมไม่มีปัญหาทางเพศก่อนเวลาอันควร ? และถ้ามี เรามั่นใจหรือว่า ความสัมพันธ์ทางเพศที่เกิดขึ้น จะไม่เกิดปัญหาต่อเนื่องอีกสารพัดสารพันตามมา ?
ต่อไปนี้เป็นเรื่องของเธอผู้หนึ่ง ซึ่งอาจจะเป็นเพียงแค่หนึ่งในร้อย หรือหนึ่งในพัน หรือ....? ดังนี้
“ฉันเจ็บปวดได้ไม่นาน ก็มีผู้ชายคนใหม่เข้ามาอีก เขาสุภาพและเอาใจฉันเก่งมาก เขาสัญญาว่าจะแต่งงานกับฉัน และเราก็แอบนัดพบกันตลอด และทุกครั้งที่พบกัน ฉันก็ต้องสนองตอบต่อความต้องการของเขา อย่างไม่มีกะจิตกะใจใดๆ ที่จะปฎิเสธิ แต่แล้วไม่นาน ฉันก็ได้รู้ว่าเขากำลังจะแต่งงานกับหญิงที่ครอบครัวเขาได้เลือกให้แล้ว โดยที่เขาไม่เคยบอกเรื่องนี้ให้ฉันได้รู้เลย แต่ก็ทำให้ฉันได้รู้ว่า นี่แหละผู้ชาย เห็นผู้หญิงเป็นแค่ทางผ่านเพื่อความสำราญในชีวิตทางเพศ เท่านั้นเอง”
แม่ได้บอกกับผมว่า ตั้งแต่แม่รู้ว่าแม่มีท้องแล้ว คุณแม่ได้จัดคู่ให้กับผม เธอคนนั้นผมรู้แต่เพียงชื่อ คือไรฮานา ส่วนหน้าตาเป็นอย่างไร ความเป็นอยู่ของครอบครัวเป็นแบบไหน ผมยังไม่ทราบเลย
แม่ของไรฮานา เป็นเพื่อนสนิทกับแม่ผม ผมรู้จากที่คุณแม่ได้เล่าให้ผมฟัง ทั้งแม่ผมและแม่ของไรฮานา เป็นเพื่อนน้ำมิตรที่รักใคร่ประดุจญาติพี่น้อง นับตั้งแต่เริ่มเข้าเรียนหนังสือ เข้าอยู่ปอเนาะ ก็อยู่ด้วยกันไม่เคยห่าง
แม่บอกว่า “ก่อนจะออกจากปอเนาะ เราสองคนได้ทำสัญญาใจต่อกันว่า ถ้าแต่งงานและได้ลูกต่างเพศกัน เราจะให้ลูกของเราได้แต่งงานด้วยกัน แล้วเพื่อนของแม่ก็ได้ลูกสาว แม่หวังว่าลูกคงจะเข้าใจแม่”
แม่พูดเชิงบังคับ ให้ผมต้องตกลงในสิ่งที่ผมไม่ได้รู้เรื่องใด ๆเป็นไปได้ไง ที่ผมต้องไปแต่งงานกับผู้หญิงที่ไม่ได้รู้จักกันเลย และดูท่าแม่จะไม่ยอมให้ผมแต่งงานกับหญิงอื่นโดยเด็ดขาด
ชีวิตของผมอยู่ในโอวาทของแม่มาโดยตลอด ไม่เคยแม้สักครั้งเดียวที่ผมผิดคำพูดกับแม่ ทุกอย่างที่แม่พูด ก็คือทุกอย่างที่ผมน้อมรับและปฏิบัติตามอย่างเคร่งครัด แม่ไม่เคยเสียใจใด ๆ กับผม
ผมได้สัญญากับตนเอง ชีวิตผมจะไม่ทำให้แม่ต้องหลั่งน้ำตา หรือเสียใจใดๆ ไม่ว่าจะเป็นวันนี้ หรือวันไหน ๆ ผมตอบรับการร้องขอของแม่ แม้ว่าในความเป็นจริงผมต้องการอีกอย่างหนึ่ง.
“บังเชื่อน้องซิ ไรฮานาสวยมากเลยนะ สวยจริงๆ รับรองได้เห็นครั้งแรกบังต้องติดใจ” คำพูดแย่ๆ จากอารีนา น้องสาวผม ใจจริงน้องคงต้องการสร้างกำลังใจแก่ผม โดยหารู้ไม่ว่าคำพูดแบบนี้ แท้จริงแล้วเป็นการหักหาญน้ำใจผู้ชายมากกว่า
ผู้ชายไม่ได้มองผู้หญิงที่ความสวยเสมอไป และความสวยของผู้หญิง ไม่ใช่จำกัดอยู่แค่รูปร่างหน้าตา หากแต่ยังมีองค์ประกอบอื่นๆ ที่ผมคิดว่ามีความสำคัญยิ่งไปกว่าเรื่องของรูปร่างหน้าตา
น้องสาวผมยังพูดอีกว่า “ไรฮานาเป็นนักกิจกรรมในชมรมมุสลิมที่ขยันขันแข็งมาก แถมยังเรียนเก่ง ได้เกียรตินิยมซะด้วย มีผู้ชายหลายคนแล้วนะ ที่พยายามเข้าหาเธอ แต่เธอไม่เอาด้วย ถือเป็นความโชคดีของบังแล้วนะ….”
“เงียบ...!” ผมดุน้องสาว
ในช่วงที่ผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายได้พูดคุยกัน ผมก็มีโอกาสได้เห็นและพูดคุยไม่กี่คำกับไรฮานา เธอสวยจริงๆ แต่ไม่ตรงกับความคิดของผม และรูปร่างหน้าตาของเธอ ก็ไม่มีส่วนชักนำให้ผมเกิดความรู้สึกรักต่อเธอเลยแม้ซักนิด
วันนิกาห์ได้ถูกกำหนดไว้ในไม่กี่วันข้างหน้านี้ คนที่ดีใจที่สุดน่าจะเป็นแม่กับน้องสาว ส่วนผมแม้จะพยายามทำใจให้ยอมรับให้ได้ ทำให้เกิดความรู้สึกรักต่อไรฮานา ให้ได้ แต่ดูเหมือนจะไม่มีผลอะไร ใจส่วนลึกยังคิดที่จะถอนตัว แต่เพื่อแม่ ทุกอย่างผมก็ต้องปล่อยให้ล่วงเลยตามแต่แม่ต้องการ
ในวันแต่งงาน ทางครอบครัวของไรฮานา ได้จัดงานอย่างใหญ่โต เชิญแขกมาร่วมงานจำนวนมาก แต่ละคนดูท่าทางมีความสุขและประทับใจกับงานสำคัญยิ่งนี้ โดยเฉพาะไรฮานา ผมสังเกตเห็นเธอยิ้มระรื่นตลอด เธอคงมีความสุขและประทับใจกับงานของตนเองใน วันนี้ เธอคงไม่รู้ซินะว่าผู้ชายที่เธอแต่งงานด้วยคนนี้ ไม่ได้มีใจให้กับเธอเลย แม้ซักนิดเดียว
ใจผมล่องลอยไปต่างประเทศ อียิปต์คือที่ๆ ผมร่ำเรียนมา เธอคนหนึ่ง ณ ที่นั้น ที่ผมห่วงหา ..
ยอดหญิงในประวัติศาสตร์ อันมีนามว่าคลีโอฟัตรา แม้ว่าผมไม่รู้มากนักในตัวตนของหญิงผู้นั้น นอกเสียจากความเป็นคนที่มีเสน่ห์แรงกล้า สามารถรัดรึง ผู้คนให้น้อมนำตามแต่สิ่งที่เธอต้องการ ด้วยเสน่ห์ของเธอได้สร้างประวัติศาสตร์อันเกรียงไกรต่อชนชาติอียิปต์
นับจากวันแรกที่ได้ไปเรียนหนังสือที่อียิปต์ ผมเหมือนคนที่ต้องมนต์กับหญิงสาวอียิปต์คนหนึ่ง ครั้งแรกที่ได้เห็นหน้าเธอ ผมรู้สึกเหมือนโลกของผมได้จบลงแล้ว เธอคือทุกอย่างสำหรับชีวิตผม ความคิดในบางครั้งบางคราวบอกกับตัวผมเองว่า มาดแม้นว่าชีวิตผมต้องดับดิ้นไปเพราะเธอ ผมก็จะไม่พะวักพะวงหรือรีรอใด ๆ ผมพร้อมจะกระโจนเข้าหา แม้จะประจักษ์ชัดแล้วว่า นั้นคือวาระสุดท้ายของชีวิตแล้วก็ตาม
แน่นอนหญิงสาวอียิปต์คนนั้น คือคลีโอฟัตราสำหรับใจผม ที่ชีวิตผมต้องน้อมรับต่อทุกอย่างเพื่อเธอ และสำหรับเธอ....
- ยังมีต่อ -
3. ชีวิตจริง โลกแห่งความเป็นจริง
งานแต่งได้ผ่านพ้นไป ผมได้พยายามอย่างที่สุดเพื่อให้ดูดี เพื่อแม่จะได้ไม่ผิดหวัง แม้จะรู้ตัวเองดีว่า นี้คือละครชีวิตที่ไม่รู้ว่าผมจะเล่นได้อีกนานแค่ไหน
ชีวิตผมในวันนี้ คู่กับเธอหญิงสาวคนหนึ่งผู้อยู่ในฐานะภรรยา ที่ผมกำลังพยายามอย่างที่สุด เพื่อให้เกิดความรู้สึกรักต่อเธอบ้าง แต่ก็รู้สึกว่าจะเหนือความสามารถ เพราะยิ่งพยายามเพียงใด ดูเหมือนความชิงชังจะมีมากขึ้นเท่านั้น
ชีวิตระหว่างเพศที่ผมจำต้องฝืนทำให้มีความสุขด้วยกัน แต่ก็ไม่ใช่ด้วยความรัก หลายวันเข้า มันก็เป็นไปอย่างเฉื่อยชา ไร้ซึ่งมธุรสใดๆ ผมสงสารเธอมาก แต่ผมก็ไม่สามารถเอาชนะตนเองได้ ภาพของ “คลีโอฟัตรา” ยังคงเวียนว่ายอยู่ห้วงลึกของจิตใจผม จนไม่รู้จะหาวิธีสลัดทิ้งลงไปได้อย่างไร
ช่างลำบากยิ่งหนักในการดำรงชีวิตครอบครัว ที่ไม่ได้มีความรักให้กัน ยามกิน ยามดื่ม ยามนอน คู่กับมัคลุกเพศหญิงอันมีนามว่าไรฮานา ผู้มาในฐานะภรรยา แต่คำว่ารักสักคำผมก็ไม่เคยมีให้เธอ
น้ำเสียงอันอ่อนนุ่มของเธอ ก็ไม่ได้มีผลใดๆ ต่อความรู้สึก ใบหน้าอันขาวนวลใสและดูเปล่งปลั่ง ก็ไม่ได้มีส่วนในการน้อมนำใจผมให้เคลิบเคลิ้มหรือมีเสนหา.... มาซาอัลเลาะห์ อะไรจะเกิดขึ้นต่อไปสำหรับชีวิตนี้
4 เดือนผ่านไป ความเบื่อหน่ายเกาะกุมจิตใจมากขึ้นทุกขณะ ผมคิดจะเอาชนะตัวเองให้ได้ ผมรู้สำนึกในความผิดบาปของตนเอง และผมต้องลบล้างความรู้สึกเช่นนี้ให้ได้ ผมจะรังเกียจต่อใครไม่ได้ ยิ่งต่อเธอไรฮานา ภรรยาของผม ที่ผมต้องรัก ต้องดูแล ต้องใส่ใจ...
เดือนที่ 5 โรคเครียดเริ่มเกาะกุมเข้ามาในใจผม ชีวิตในแต่ละวันกับเธอไรฮานา ผมได้สื่อสารกับเธอแค่ไม่กี่คำ ผมพูดให้ผ่านๆ ไป ซึ่งนั้นก็ภายหลังจากที่เธอได้พยายาม พูดคุย สร้างความใส่ใจต่อผม เท่าที่ชีวิตของผู้หญิงคนหนึ่ง พึงกระทำต่อสามี
การกิน การนอนของผมไม่ค่อยจะเป็นเวลาแล้ว บ่อยครั้งผมเลือกที่จะนอนบนโต๊ะเขียนหนังสือ หรือไม่ก็บนเก้าอี้โซฟา ในห้องรับแขก
ผมรู้สึกชีวิตช่างเคว้งคว้าง นึกทุเรศตัวเอง อุตสาห์ไปร่ำเรียนถึงต่างประเทศ แต่ดูเหมือนเป็นคนไร้ความสามารถ กับคู่แต่งงานที่ว่างเปล่า และ ชีวิตผมก็คือความว่างเปล่า
ไม่ใช่ผมที่ทรมาน หากแต่เธอ ไรฮานา ก็มีความทรมานที่ไม่แพ้กัน แต่เธอก็เป็นคนเก่ง ความที่เป็นคนมีการศึกษา และครอบครัวเลี้ยงดู อบรมมาอย่างดี เธอจึงสามารถประคับประคองเพื่อไม่ให้ทุกอย่างล้มเหลวมากยิ่งกว่านี้ แต่นี้ไม่ใช่หน้าที่ของผู้ชายเช่นผมในฐานะสามี ที่ต้องรับผิดชอบในครอบครัวมิใช่หรือ ?
ผมกำลังต่อสู้กับตนเอง ระหว่างสามัญสำนึก การศึกษา กับภาวะทางใจ
4. เปิดอก แต่ทำลายจิตใจ
เธอหาโอกาสได้พูดคุยอย่างเปิดอก กับสิ่งที่เกิดขึ้น แต่ผมก็เลี่ยงตอบไปว่า “ไม่มีอะไรหรอกคุณ ผมยังเด็กอยู่ ยังปรับตัวเข้ากับชีวิตแบบใหม่ๆ ไม่ได้ ขอเวลาศึกษาชีวิตครอบครัวอีกระยะหนึ่ง ทุกอย่างคงดีขึ้น”
เธอแสดงอาการไม่ค่อยพอใจกับคำพูดของผม เธอตอบว่า
“หลายเดือนที่อยู่ด้วยกัน บังไม่เคยพูดถึงรักแม้ซักครั้งหนึ่งแม้แต่ชื่อก็ไม่เคยเรียกฮานา ได้ยินแต่คำว่า คุณๆๆ แต่นั้นก็นาน ๆ ครั้ง
บังไม่ได้รักฮานาเลยหรือ”
ผมตอบไปว่า “วัลเลาะฮูอะอลัม”
เราเงียบกันครู่ใหญ่ และแล้วผมก็สังเกตเห็นน้ำตาเธอไหล่อาบสองแก้มตกกระทบพื้น แล้วเธอก็เข้ามากอดขาผม แล้วพูดว่า “ถ้าบังไม่สามารถรับฮานาในฐานะภรรยาได้ แล้วบังร่วมในอิญาบ-กอบูล ทำไม ? ”
“ถ้าบังไม่พอใจในตัวฮานา ทำไมบังไม่พูดออกมา ฮานาผิดตรงไหน ฮานาบกพร่องอย่างไร บังพูดมาซิ”
“บังต้องการให้ฮานาทำตัวอย่างไร ให้บังพอใจบังก็น่าจะบอก”
“ฮานาอยากให้บังได้เปิดใจให้กว้างซักนิด พิจารณาทุกอย่างตลอดระยะเวลาที่เราได้อยู่ร่วมกันมา เราเป็นเสมือนสามี-ภรรยา ทั่วๆ ไปไหม ?”
ไรฮานา ได้จบคำพูดอันยาวเหยียดของตนเอง โดยที่ผมไม่ได้ตอบโต้อะไร เพราะรู้ดีว่า ไรฮานา ไม่มีอะไรผิด เธอไม่ได้บกพร่องสิ่งใด
แต่คำพูดของไรฮานา ก็ได้เพิ่มความรวดร้าวใจให้กับผมมากขึ้น ผมไม่ได้โกรธเธอ แต่ผมเศร้าใจตนเอง ชีวิตช่างเคว้งคว้าง ไม่มีแหล่งพักพิงทางใจ
ผมตระหนักในความดีของไรฮานา แต่ผมไม่อาจจะมีใจให้กับเธอ ภาพของคลีโอฟัตรา ยังคงเวียนว่ายในห้วงคำนึง โดยไม่มีท่าทีจะจืดจางไป
